Archief | Nederlands Team WU16 RSS feed for this section

Nieuwe zomer, nieuwe kansen, nieuwe reputatie?

28 jun

u16 2012De zomer staat weer voor de deur en dat betekent dat de Nationale teams weer in actie gaan komen op de Europese velden. Na de succesvolle zomer van 2012 is het nu de vraag of de verschillende nationale selecties de hooggespannen verwachtingen kunnen waarmaken. Wi zijn een van de weinig Europese landen die alle teams in de A-divisie heeft en hopelijk behouden we deze status. Daarnaast zijn er natuurlijk ook dit jaar doelstellingen geformuleerd, maar het perspectief ligt toch nog in de toekomst: het behalen van de olympische spelen!

De eerste gedachte was om de Olympische spelen van 2016 te behalen, maar dat lijkt aan het begin van deze zomer inmiddels al wel een te vroeg station. In juni wist het Nederlands team alleen Luxemburg achter zich te houden en werd de cruciale poule wedstrijd tegen Griekenland verloren. De doelstelling lijkt daarom reeds verschoven te zijn naar 2020, en dat is logisch. Het ontbreekt de huidige nationale vrouwenploeg aan echte Europese toppers om een serieuze poging te wagen om het komend jaar een plek op de Europese kampioenschappen te behalen en daar in 2015 een plek bij de eerste vijf te bemachtigen. Wellicht dat een snelle(re) doorvoer van de jeugdige lichtingen, mogelijk nog tot verrassende resultaten zou kunnen leiden. Maar dan zal toch radicaal het roer moeten worden omgegooid en de selectie opgebouwd moeten worden rondom de jongere lichtingen, die worden aangevuld met enkele oudere speelsters, in plaats van andersom. Het is een soort duivels-dilemma waarvoor de coachingsstaf zich geplaatst ziet: moet je nu nog een paar jaar wachten of juist al eerder verjonging doorvoeren?

De jeugdteams gaan de komende maanden weer de Europese velden op. Te beginnen met het u20 team dat haar Europees Kampioenschap in Samsun (Turkije) speelt. Komende week kruist het team op 4 juli de degens met Servië en dat is direct een graadmeter om te zien waar het team staat. De andere twee teams in de poule (Ukraïne en Belarus) zijn de twee zwakkere broeders en dus zal een plaats bij de eerste 8 wel haalbaar zijn voor het team van Meindert van Veen. Of eenzelfde succes als vorig jaar behaald wordt (5e) zal de vraag zijn, omdat het team vooral op de guard-positie kwetsbaar is. Toch bestaat het team voor een groot deel uit de sterke ’93’-lichting die over veel Europese ervaring beschikt en dus mag van dit team wel het een en ander verwacht worden. Inside zit het met speelsters als Richelle van der Keijl, Maxime Essenstam en Kourtney Treffers (gaat zij ook mee?) wel goed. De vraag is of de perimeter speelsters ook voldoende progressie hebben gemaakt om de ‘lijnen’ goed te vullen. Het EK u20 duurt van 4 tot 15 juli.

Bijna aansluitend is het WK u19 in Litouwen. Dankzij het geweldige resultaat van het u18-team van vorig jaar, mag nu de ’94’-lichting op het WK spelen. Het team bestaat voor een groot deel uit de u18 speelsters van ’95’ die vorig jaar ook op de WK in Amsterdam u17 speelden. Maar de centrale leidersrol zal natuurlijk worden vervuld door Kourtney Treffers. Ook op een speelster zoals Isabelle Slim ligt een behoorlijke druk om haar progressie op topniveau te illustreren. Het is de vraag of Nederland een grote rol op dit toernooi kan spelen. Nederland zit namelijk in een zware poule met Frankrijk, Canada en Senegal en vooral Frankrijk en Canada zullen heel moeilijk te nemen hordes worden. Van Senegal zal waarschijnlijk wel worden gewonnen. Het WK in Litouwen loopt van 18 tot 29 juli. Coach Remy de Wit beschikt in ieder geval over een groot deel van zijn CTO selectie en dat betekent dat veel speelsters best op elkaar zullen zijn ingespeeld.

De u16 selectie speelt begin augustus (1 tot 11) in Varna (Bulgarije). Voor dit team is de doelstelling om te proberen een plaats bij de eerste 5 te behalen om zich daarmee te kwalificeren voor het WK u17 van volgend jaar. Het team beschikt met Janis Ndiba, Eveline Kallenberg, Asa Kantebeen en Laura Steggink over een viertal speelsters die ook vorig jaar al een goede indruk achterlieten op het EK u16 en daarnaast oogt het team in de breedte best sterk. Maar de poule waarin Nederland uitkomt belooft het nodige vuurwerk: België, Italië en Litouwen. België lijkt de te kloppen ploeg te zijn, terwijl Italië en Litouwen beiden erg sterk ogen. Het wordt een interessante uitdaging voor coach Bart Sengers.

De zomer wordt van 15 tot 25 augustus afgesloten door het u18 team dat in Vukovar (Croatië) haar Europees kampioenschap afwerkt. Veel van de speelsters die op dit EK spelen zullen waarschijnlijk al een ander EK of WK achter de rug hebben en wellicht zal de belangrijkste vraag voor dit team blijken te zijn in hoeverre zij dan nog scherp genoeg zijn om een topprestatie neer te zetten. Nederland zal de poule met Belarus, Tjechië en Turkije waarschijnlijk eenvoudig overwinnen en afhankelijk van de fitheid van het team kunnen er best eens mooie prestaties ontstaan!

Al met al staat een nieuwe zomer voor de deur dat weer veel spanning en mooi basketbal te zien zal geven. Voor de coachingsstaf ligt er de uitdaging om aan de hooggespannen verwachtingen te voldoen en de reputatie van het Nederlands damesbasketbal verder te versterken. De vragen die daarbij horen zijn: zijn onze talenten ook “echte” Europese talenten? Wie zijn de echte toppers? Hoeveel zijn dat er? En: rechtvaardigt die kwalitatieve en kwantitatieve talententop ook de verwachting voor 2020?

Nederland eindigt op 12e plaats op EK in Miskolc

24 jul

Eveline Kallenberg (foto: Ruud Fokke)

Het Nederlands Team meisjes U16 is als 12e geëindigd op het Europees Kampioenschap in Miskolc. De wedstrijd tegen Zweden om de 11e plaats ging met 51-61 verloren. Na een moeizame start, nam Nederland via Asa Kantebeen een voorsprong (7-4) en via Esther Fokke werd deze voorsprong uitgebouwd tot 13-7. Aan het eind van de eerste periode kwam Zweden terug tot 13-11 door een driepunter in de laatste seconde. In de tweede periode bouwde Nederland opnieuw de voorsprong op. Door scores van Janis Ndiba liep Nederland weer weg tot 20-13, maar doordat toen de aanval stokte kwam Zweden bij 20-21 voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong. Een driepunter van Eveline Kallenberg zette Nederland nog wel even op voorsprong, maar het was Zweden dat bij rust met voorsprong de kleedkamers opzocht (25-26).

In de tweede helft kon Nederland door scores van Fleur Kuijt en Fenne van der Wielen tot 32-32 bij blijven. Door onoplettendheden in de verdediging, kwam Zweden eenvoudig aan de scores. Terwijl de eenzijdigheid in het aanvallende spel van Nederland tot weinig bruikbare opties leidde. Zweden kwam op 32-39 en behield deze voorsprong tot het eind van de derde periode (38-44). Aan het begin van de vierde periode klampte Nederland toch nog aan en leek bij 45-47 nog alles mogelijk. Maar verder lieten de Zweedsen het niet komen. Zij finishten als 11e met een 51-61 overwinning.Voor Nederland kwamen Janis Ndiba (12 p); Esther Fokke (10 p) en Fenne van der Wielen (10 p) in de dubbele cijfers.

Daarmee was een leuk en ook leerzaam EK voorbij, waarbij Nederland heeft voldaan aan de doelstelling (handhaving in de A-divisie). Wel was het algemeen gevoel dat er een hogere klassering had ingezeten. Ook ondanks de afwezigheid van center Emese Hof na de eerste ronde. De cruciale wedstrijd tegen Tjechie met de inzet een plaats in de kwartfinales ging onnodig verloren. De ploeg oogde toen niet scherp, en er werd te lang vast gehouden aan vooraf bepaalde keuzes en systemen. En ook de wedstrijden tegen Croatie, Griekenland en deze laatste tegen Zweden hadden anders kunnen verlopen. Positief was in ieder geval dat de ‘jonkies’ uit 1997 veel wedstrijd ervaring op dit niveau hebben kunnen opdoen en dat kan zich volgend jaar uit betalen. Volgens jaar valt er immers weer een WK-ticket te verdienen, en dat is waar “we” voor gaan?!

Nederland WU16 wordt “genaaid”

21 jul

spelmoment Nederland – Griekenland (foto: Ruud Fokke)

De frustratie bij coaches en Nederlandse ouders was terecht erg groot na afloop bij de verloren wedstrijd tussen Nederland en Griekenland: 56-59. Die frustratie kwam vooral voort uit het feit dat de scheidsrechters: Fabiana Nitu (ROU), Laszlo Bukuresti (ROU), Kate Webb (ENG) werkelijk, maar dan ook werkelijk geen enkele kijk hadden op het voordeel dat de lange Griekse speelsters haalden uit de wedstrijd door elke aanval opnieuw minimaal 8 tot 10 seconden in de bucket te blijven staan. Schandalig gewoon! Door zich gewoon in de aanvallende bucket op te stellen konden zowel de Griekse afstandsschutters profiteren van extra ruimte, maar bovenal leidde dit ertoe dat de lange speelsters een prima rebound positie hadden en daarvan naar hartelust mochten profiteren. Het Nederlandse publiek telde regelmatig hardop mee tot bijvoorbeeld 10 seconden en als dan de speelster de bal kreeg was er nog niets aan de hand en mocht ze gewoon scoren. Ik heb veel meegemaakt in het basketbal, maar zo’n bevoorrechte scheidsrechters heb ik niet vaak meegemaakt. Dus – voor het geval die scheidsrechters nog wellicht “googlen” op hun eigen naam:  @ Fabiana Nitu (ROU), Laszlo Bukuresti (ROU) & Kate Webb (ENG): You were really bad, bad referees and didn’t onderstand at all the 3-seconds violation of the Greeks in the offensieve bucket and the advantage that they won by that! I think you have to practice really a lot before you will be able to the a normal accepted referee in a Fiba game again. Rediculous! Thanks to you the Dutch team lost this game.”

Nederland speelde overigens best behoorlijk tegen Griekenland en had bijna de gehele wedstrijd een voorsprong. Een voorsprong die in de tweede periode zelfs opliep naar 10 punt. In het laatste kwart werkte de spanning echter verlammend op de speelsters en durfde niemand meer het initiatief te grijpen, waardoor Griekenland de winst overhandigd kreeg: 53-56.

Via Janis Ndiba en Esther Fokke pakte Nederland een eerste voorsprong 7-8 die door een drietje van Asa Kantebeen vergroot werd tot 7-13, vlak voor het eind van de eerste periode kwam Griekenland terug tot 15-16. In de tweede periode begon Nederland sterk en liep uit tot een maximale voorsprong van tien punt (17-27), waarna de Grieksen toch weer aanklampten bij rust op 27-31. In die rust blesseerde Deborah Vos zich aan haar knie, waardoor zij de tweede helft niet meer in actie kon komen en dat scheelde (zeker achteraf) veel voor het inside spel van Nederland. In de derde periode tikte Griekenland even bij 36-35 op voorsprong, maar dankzij een drietje van Fleur Kuijt was ook het eind van de derde periode de voorsprong toch nog altijd voor Nederland: 36-40. In de vierde periode bleven de beide teams nek-aan-nek tot en met de laatste minuut 54-53. In de laatste minuut gebeurde er veel, desondanks kreeg Nederland met nog 18 seconden te spelen balbezit voor een laatste aanval. Knullig balverlies leidde er echter toe, dat het niet tot een goede schotkans kwam. Ogenblikkelijk werd de ‘stop-de-klok’ gespeeld, die uiteindelijk tot een fortuinlijke en ook onverdiende Griekse zege leidde: 56-53. Een leerzame wedstrijd voor de Nederlandse meiden. Voor Nederland kwamen Janis Ndiba (12 p),  Fleur Kuijt (10 p) en Esther Fokke (10 p) in de dubbele cijfers.

 

Croatie net iets breder dan Nederland WU16

19 jul

spelmoment Nederland – Kroatie (foto: Ruud Fokke)

De laatste wedstrijd in de tweede ronde voor Nederland WU16 was tegen Croatie. Het was een wedstrijd die alleen nog relevant was voor de kruisfinales in de strijd om de plaatsen 9 t/m 12. Na de winst van Croatie op Nederland betekent dit dat Nederland Griekenland treft en Croatie tegen Zweden uitkomt.

Het team van coach Bart Sengers begon wat timide aan de wedstrijd en dat leverde een 2-10 voorsprong op, maar toen herpakte het team zich snel en kwam via scores van Esther Fokke en een driepunter van Eveline Kallenberg weer op gelijke hoogte om vervolgens door een score van de jarige Fleur Kuijt met voorsprong de eerste periode af te sluiten (16-14). In de tweede periode liep Croatie uit naar een 18-26 voorsprong, met name doordat het schot aan Nederlandse zijde niet viel. Toch wist Nederland de schade tot de rust beperkt te houden tot 25-30 bij rust. In de derde periode leek het in de eerste minuten alsof Croatie toch de wedstrijd naar zich toe ging trekken (29-38). Maar in de laatste zes minuten van die periode speelden de Nederlandsen meiden prima. Coach Sengers beperkte zich in het wisselbeleid en met de basisvijf zette Nederland druk op de Kroaten en kroop het dichterbij. Op de guard-positie zette Eveline Kallenberg de lijnen prima uit en door scores van Deborah Vos, Esther Fokke en Fleur Kuijt klampte het aan (41-42) om weer met voorsprong de derde periode af te sluiten (45-42). In de vierde periode sloeg de vermoeidheid toe bij de basisspeelsters van Nederland, waardoor de scherpte uit het schot raakte. Croatie profiteerde en nam weer opnieuw de voorsprong. Via een driepunter van Eveline Kallenberg (48-50) bleef Nederland nog even in het spoor van de Zuid-Europeanen, maar toen was de koek op en finishte Nederland op 54-62. Voor Nederland kwamen Esther Fokke (16 p; 8 reb), Janis Ndiba (12 p; 6 reb) en Eveline Kallenberg (11 p; 7 reb) in de dubbele cijfers.

Frankrijk maatje te groot voor Nederland WU16

17 jul

De tweede wedstrijd in de tweede ronde was tegen titelkandidaat Frankrijk en hoewel het team van coach Bart Sengers bij vlagen goed tegenspel bood, waren de Fransen overal genomen toch een maatje te groot voor Nederland. De start was bij Nederland niet best. Aanvallend wilde de bal maar niet vallen, terwijl Frankrijk een prima transition speelde en eenvoudig naar een 11-0 voorsprong uitliep. Pas na ruim 6 minuten scoorde Janis Ndiba via een vrije worp het eerste punt voor Nederland en toen even later Fenne van der Wielen met een lekker drietje scoorde, was de deksel echt van de basket. Aan het begin van de tweede periode (19-7) vergrootte Frankrijk de voorsprong verder, maar Nederland klampte via een drive van Asa Kantebeen en een driepunter van Eveline Kallenberg nog even aan tot 25-13. De laatste vier minuten van deze periode maakten de Fransen goed gebruik van hun snelheid en liepen weg naar 35-13, waarna Fleur Kuijt in de slotseconde met een driepunter de ruststand 35-16 op het bord schoot.

In de derde periode bleef de voorsprong voor de Fransen in de eerste minuten op de 20 punten (38-18). Daarna werd het even “Grasshoppers”-time: Via achtereenvolgens een drietje van Deborah Vos, Fleur Kuijt op de break (via mooie assist van Eveline Kallenberg), een drietje van Eveline Kallenberg en een score van Fleur Kuijt inclusief bonus, leek Nederland nog even in de wedstrijd leek te komen: 40-29. Maar het antwoord van de Fransen mocht er zijn. Een tempo versnelling met eenvoudige scores bracht hen al snel weer op een veilige marge aan het eind van de derde periode: 51-32, waarmee de wedstrijd definitief gespeeld was. In de vierde periode bleef opnieuw het verschil rond de 20 punten hangen tot de laatste minuten waarin Frankrijk op 70-44 eindigde en zich daarmee plaatste voor de kwartfinale.  Voor Nederland scoorden Fleur Kuijt (8), Esther Fokke (7) en Eveline Kallenberg (6) de meeste punten.

Nederland U16 doet zichzelf tekort

16 jul

asa kantebeen

Na de wedstrijd tegen Tjechie was er eigenlijk maar een conclusie: Tjechie had niet gewonnen, maar Nederland had verloren. Verloren vooral van zichzelf en van een gebrek aan creativiteit en durf. Winst tegen Tjechie had de ploeg van coach Bart Sengers al met bijna twee benen bij de eerste acht gebracht, maar nu is winst tegen Frankrijk en Croatie nodig om die eerste acht te halen. Gelukkig is dat niet het uitgangspunt van dit toernooi, maar soms is het handig om cruciale wedstrijden gewoon te winnen. Zeker wanneer die op een presenteer blaadje worden aangeboden, zoals vandaag tegen het bepaald niet overtuigende Tjechie. Nederland bleef bijna de gehele wedstrijd stoïcijns in een te traag tempo spelen en in de voorspelbare aanvalspatronen, waardoor het zich (op het begin van de wedstrijd na) zo goed als geen open mogelijkheden wist te creëren. Natuurlijk is het geen probleem om vast te houden aan patronen wanneer je ze wilt oefenen, maar wanneer er enkele aanpassingen waren gedaan had Nederland zich wellicht veel meer (outside) mogelijkheden kunnen creëren dan nu het geval was. Nu bleef Nederland continu via de centers en (bijna) alles door het midden spelen. Wanneer de bal eenmaal inside was, werd er eerder een off-balance schot genomen dan dat de bal naar buiten of in de swing werd gepasst. En de weinige keren dat er van buiten werd geschoten kwam dat vooral doordat de 24-seconden klok hier toch echt dringend om riep. En daarmee deed het team van Sengers zich aanvallend (veel) te kort.

Tjechie deed het wat dat aangaat een stuk beter. Tegen de 2-3 zone van Nederland zorgden zij continu voor een triangle inside en zowel wing- als corner bezetting, met als gevolg dat de baseline speelsters de driehoekspassing van Tjechie niet kon belopen waardoor steeds vrije schotposities ontstonden. Het schotpercentage van Tjechie lag dan ook beduidend hoger dan van Nederland (47% tegen 28%).

Desalniettemin bleef het nog lang een echte wedstrijd. Nederland startte nog goed en kwam via Laura Steggink op 9-4. Ook na de eerste periode (13-12) hielden beide teams elkaar tot halverwege de tweede periode op gelijke hoogte (21-22). Tjechie ging echter inside steeds hechter spelen, waardoor Nederland niet meer tot een goede scoringsmogelijkheid kwam. Alleen Esther Fokke wist vlak voor tijd nog de ruststand op 23-29 te bepalen. Tjechie startte de derde periode agressief  en pakte binnen enkele minuten een 23-36 voorsprong. Nederland kon nog wel aanhaken, maar het ‘kwaad’ was geschiet. De voorsprong bleef steeds zo rond de tien punten hangen en het leek alsof iedereen erin berustte dat daarmee de wedstrijd verloren was. Aanvallend geen verandering, verdedigend niet en dus was het voor Tjechie gemakkelijk om de voorsprong te behouden en aan het eind van de wedstrijd nog even te profiteren van wat slordigheden aan Nederlandse zijde en de eindstand op 52-68 te brengen. Voor Nederland kwamen Esther Fokke (11) en Fleur Kuijt in de dubbele cijfers.

Nederland WU16 stunt tegen Italie

15 jul

Emese Hof (foto: Ruud Fokke)

De laatste poulewedstrijd voor Nederland op het EK WU16 in Miskolc was er een waarin de winstkansen vooraf niet al te hoog werden ingeschat. Italie had twee dikke overwinningen behaald tegen respectievelijk Spanje en Duitsland, terwijl bij Nederland toch al wel tekenen waren van wat kleine blessures. Daarnaast wilden de coaches ook graag dat bepaalde speelsters zich meer zouden laten zien in de wedstrijd, omdat er nu wel een grote wissel werd getrokken op Emese Hof en Janis Ndiba.

Nederland begon net als tegen Spanje voortvarend aan de wedstrijd. Een driepunter van Esther Fokke zette Nederland op voorsprong (2-4) en de beide ploegen hielden elkaar in de eerste periode goed in balans. Fleur Kuijt en Deborah gingen zich deze wedstrijd ook nadrukkelijk meer met de scores bemoeien, waardoor de inside-outside balans bij Nederland beter verzorgd was. Toch waren het de Italianen die net iets meer profiteerden van slordigheden in de Nederlandse verdediging en met een 16-12 de eerste periode konden afsluiten. In de tweede periode had Nederland duidelijk meer moeite met het vinden van de ‘open’ speelster en kwam het moeizaam tot scoren. Italie profiteerde en liep naar een 28-20 voorsprong en even leek het alsof Nederland niet dezelfde intensiteit kon opbrengen als in de eerste twee wedstrijden. Een driepunter van Asa Kantebeen gaf nieuwe energie aan het eind van de tweede periode, waardoor er bij rust nog alles mogelijk was: 29-23.

In de derde periode bleef het verschil tot halverwege de periode rondom de 6 punten hangen. Toen Fenne van der Wielen zich verstapte en het veld moest verlaten, sloeg even de schrik toe, maar juist ook op dat moment kreeg Nederland vat op de wedstrijd en door scores van Deborah Vos kwam Nederland op 33-32 en door een driepunter van Fleur Kuijt zelf weer op voorsprong 34-35. Toch was het Italie dat in de laatste minuut van de derde periode profiteerde van balverlies aan Nederlandse zijde en met een 40-37 voorsprong de laatste periode in ging.

Emese Hof en Janis Ndiba zetten Nederland weer opnieuw aan de leiding (40-41) en toen Asa Kantebeen met een verre  driepunter Nederland op 40-44 zette halverwege de vierde periode sloeg de paniek toe in het Italiaanse kamp. Onzeker spelend kwamen ze nog wel weer op voorsprong (45-44), maar zichtbaar was de onverzettelijkheid aan Nederlandse zijde. Dit wilden ze niet zomaar laten lopen! Bij de Italiaansen werd teveel gezocht naar Beretta of Zandalasini. En dat leidde tot slechte schotkeuzes en omdat ook spelmaakster Kacerik al enige tijd op vier fouten stond, speelde Italie op een of andere manier alsof niemand meer het initiatief meer durfde te nemen. Bij Nederland was het Deborah Vos die scorend voorop ging en Nederland op 45-48 zette. Iedereen in de sporthal maakte zich op voor een zinderende slotminuut. Verschillende teams (Belgie, Frankrijk) juichten mee met de Nederlandse ouders. Italie kwam via Beretta op 47-48 en toen werd het zaak om de laatste aanval goed uit te spelen. Een discutabele call van de scheidsrechter (lopen van Emese Hof in plaats van een fout op haar), bracht Italie in balbezit met nog 16 seconden te spelen. Een interceptie van Eveline Kallenberg bracht de bal weer bij Nederland, waarna een fout op Deborah Vos haar in staat stelde de eindstand op 47-49 te brengen. Het noodschot van Italie ging mis, waarna de verrassing (en de ontlading) groot was. Feest in het Nederlandse kamp! Deborah Vos (14 p), Fleur Kuijt (13 p), Emese Hof (7 p; 16 reb) en Asa Kantebeen (6p) scoorden voor Nederland de meeste punten.