Tag Archives: Myrthe

Stol Grasshoppers zet stijgende lijn voort

21 nov

Nadat Stol Grasshoppers aan het begin van het jaar moeizaam tot winst leek te komen, lijkt het er nu ook op dat de stijgende lijn definitief is ingezet. De balans wordt in het team steeds sterker en daarnaast ontpopt Karin Kuyt zich nu in snel tempo tot een belangrijke steunpilaar in het team, naast Rianne Phillippo (12 punt) en de beide amerikaanse speelsters Heather Stec (24 punt) en Missi Mitidiero (12 punt). Voor het eerst sinds lange tijd boekte Grasshoppers een uit-overwinning. Lekdetec/Batouwe werd met 91-95 verslagen. Uit de eindstand blijkt het hoge tempo van het spel. Batouwe had overigens daarin in de eerste helft het beste van het spel (31-20 en 58-41). Alsof zij even de berichtgeving van de afgelopen week van zich af wilden spelen, vielen de drietjes in Bemmel als kanonnen. En als die al niet vielen, waren de Gelderlanders veel meer eager op de rebound dan de Katwijksen. Tot 69-53 in de vierde minuut van het derde kwart bleef het verschil hangen, maar toen kwam de ploeg van Bo Melis vooral via Karin Kuijt (30 punt) terug in de wedstrijd. Het vierde kwart begon bij 73-72  en hoewel de ploegen elkaar in evenwicht hielden  kwam Grasshoppers bij 85-86 voor het eerst op voorsprong om het vervolgens te verzilveren bij een 91-95 eindstand. Bo Melis was een blij en gelukkig coach na afloop: “Na een voor ons doen niet zo’n goede eerste helft pakt het team het in de tweede helft beter op. Met hard werken, erin blijven geloven en er vol voor gaan slepen we met z’n allen de overwinning uit het vuur. Ja, het was een dubbeltje op z’n kant. Lekdetec.nl heeft het ons heel lang erg lastig gemaakt in deze wedstrijd en deed dat met goed en verzorgt basketball. Ik denk dat je nu kan zien dat wij een jaar verder zijn, vorig jaar verloren wij zulk soort wedstrijden nog. Nu winnen wij en dat zegt wat over de groei die de ploeg doormaakt”.

Celeritas/Donar had – zoals verwacht – niets in te brengen tegen Probuild Lions. Na een aardige eerste periode (15-22) en een iets mindere 2e periode 27-43, stortten de Groningsen in de derde periode helemaal in 32-67 en maakte Landsmeer de wedstrijd rustig af tot 43-89. Probuild Lions speelde (evenals Donar) met een gehavende ploeg vanwege een groot aantal blessures. Hierdoor liet coach Laki Lakner zelfs twee U16-speelsters (Beau Baars en Delicia van West) meespelen. Kennelijk beschikt Probuild niet over oudere getalenteerde jeugdspeelsters, of wilde Lakner de trend van jeugdige speelsters bij de andere teams nog wat scherper inzetten 😉 Voor de wedstrijd maakte het niet veel uit, omdat deze allang gespeeld was.

Een slechte start werd HLB Accountants tegen CTO Amsterdam achteraf fataal. In het eerste kwart liep de ploeg van coach Remy de Wi naar een 11-22 voorsprong en gaf dit niet mee uit handen. Er ontspon zich even een jojo-effect: Den Helder kwam via Kourtney Treffers tot 32-35, gaf het vervolgens weer weg door scores van Beld en Van den Nieuwendijk (34-47), om vervolgens weer bij te komen tot 47-47. Alles leek toen mogelijk, maar  het CTO beschikte en meer ervaring en daar was het Marianne van den Hoek die het CTO met 23 punt aan een verdiende 55-67 overwinning hielp. Bij Den Helder kwamen Kourtney Treffers (14), Zera Butter (12) en Laura Kooij (12) in de dubbele cijfers.

Eurosped Twente bracht Amazone/UBall een gevoelige nederlaag toe. In Tubbergen werd het 105-88 en daarmee leden de Utrechtsen de vierde nederlaag op rij. Bij de ploeg van winnende coach Bart Sengers was het als vanouds Myrthe Beld die voorop ging in de scorende machine, maar zij werd goed ondersteund door o.a. Sharon Lammerink en Natalie Hudec. Van 6-11 sprong Eurosped naar een 35-20 voorsprong en 57-43 bij rust. In de tweede helft vergrootte Twente de voorsprong nog tot 76-51 en was de wedstrijd gedaan. De ploeg van coach Ray Laatst kwam via Rachel Rouhebie-Fissa (29 p) en Lindsay Biggs (27 p) nog wel een beetje terug, maar dat was meer voer voor de statistieken.

 

Advertenties

Nederlands Damesteam vleugellam tegen Italie

15 aug

Het Nederlands Damesteam is er niet in geslaagd om de thuiswedstrijd tegen Italie in winst om te zetten. Dat Nederland nog lang in de wedstrijd kon blijven en uiteindelijk met 60-70 kopje onder ging, was te danken aan de Nederlandse verdediging dat het schotpercentage van de Italianen behoorlijk wist te drukken. Aanvallend leek het echter bij Nederland nergens op, doch dit is vooral te wijten aan het spelsysteem dat Nederland speelt.

Na een wat rommelig begin waarin van beide kanten veel gemist werd, leek Italie het eerst de zaken op orde te hebben en liep weg naar 10-17, maar via een hard werkende Myrthe Beld kwam Nederland aan het eind van de eerste periode terug tot 16-18. In de 2e periode bleven beide ploegen naast elkaar, maar toen Chatilla van Grinsven en Leonie Kooy Nederland op een 31-28 voorsprong zetten vluchtte de Italiaanse coach snel in een time-out om orde op zaken te stellen.

Na de rust (33-33) kwam Italie goed uit de startblokken. Leonie Kooy miste verschillende schoten en Italie liep naar 33-39 en 35-46 en even leek de wedstrijd al gespeeld te zijn. Door het inbrengen van wat jeugdiger speelsters als Anouk Biesters en Rianne de Roos nam echter het tempo en het werkend vermogen van Nederland toe, waardoor zij toch konden aanhaken en de schade wisten te beperken tot 52-59 aan het eind van het derde kwart. In het laatste kwart kwamen beide teams nauwelijks tot scoren. Leonie Kooy speelde aanvallend slim (20 p; 12 reb) en bracht met enkele “werk”-scores Nederland dichterbij Italie en met nog 2.30 min te spelen leek opeens nog alles mogelijk (60-62). Het was de italiaanse forward Nadallin die toen met 6 punt op rij de wedstrijd besliste met eenvoudige scores (60-68), waarna het uiteindelijk 60-70 werd.

Met het vertoonde spel zal het voor Nederland moeilijk gaan worden zich te handhaven in de A-poule. Daar zijn allerlei redenen voor te benoemen die Nederland zelf in de hand heeft. Zo ogen speelsters als Marlous Nieuwveen, Leonie Kooy en Marlous Roetgerink verre van afgetraind waardoor er een enorm verschil in snelheid zit met de overige speelsters.Doch het is vooral het aanvalssysteem “Fist” dat de mogelijkheden van de speelsters onvoldoende tot haar recht laat komen: centers staan te ver van de basket (waardoor zij in de weg staan van de forwards); forwards krijgen geen open schoten (m.u.v. de corners); guards hebben altijd 9 speelsters voor zich en kunnen moeizaam penetreren en dishen.  Er werd met dit systeem geen enkele reele scoringsoptie gecreerd; veel tijd in de aanval ging verloren met de voorspelbare entry’s, waardoor Nederland regelmatig in tijdsnood kwam (vaak zelfs kwam de eerste pass pas met nog 7 of 8 seconden op de schotklok) en het uiteindelijk van het initiatief van een individuele speelster afhing of Nederland tot een schot kon komen. Tenslotte oogde Nederland mentaal ook niet sterk. Coach Meindert van Veen besteedde het merendeel van zijn tijd aan het nodeloos afzeiken van zijn speelsters (waardoor speelsters zichtbaar gedemotiveerd werden), het maken van moedeloze armgebaren en het zich beklagen bij de scheidsrechter. Gedrag dat feitelijk niet bij een bondscoach past.

Nederland heeft de potentie, maar voor handhaving in de A-poule is er nog veel werk te verrichten en moet Nederland uit een ander vaatje tappen.